Wypalanie trawy jest szkodliwe dla gleby i organizmów w niej żyjących. Zabieg ten niszczy materię organiczną, przez co spowalnia proces tworzenia próchnicy. Wskutek niego giną organizmy glebowe niezbędne do zachowania równowagi ekologicznej oraz potrzebne w procesie powstawania gleby. Wpływa to na pogorszenie i zmniejszenie plonów. Ponadto w czasie wypalania roślinności uśmiercane są liczne owady, płazy, gryzonie i ptaki, najczęściej skowronki. Dochodzi do uwolnienia toksyn zanieczyszczających środowisko. Następstwem wypalania łąk często są niekontrolowane pożary, stwarzające zagrożenie dla ludzi i zwierząt, prowadzące do zniszczenia znacznych połaci lasów.

Zgodnie z art.124 Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody „Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów.” Za wypalanie roślinności w wymienionych miejscach grozi kara aresztu lub grzywny (art. 131 powyższej ustawy).

Rolnikowi wypalającemu trawę grozi utrata unijnych dopłat bezpośrednich i rolnośrodowiskowych!

Według Ustawy z dnia 18 grudnia 2003 o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (art.2 ust.6) „Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, minimalne wymagania utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska, mając na względzie uwarunkowania glebowe i klimatyczne, rodzaje upraw oraz terminy agrotechniczne.”

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 roku w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (par. 2 ust. 2) „łąki, pastwiska i ścierniska nie powinny być wypalane”.

Więcej informacji o ogólnopolskim programie "Wypalanie traw zabija ludzi, zwierzęta, środowisko. STOP! Nie wypalaj - nie zabijaj!" na stronie Akademii Dobrych Pomysłów http://www.adp.org.pl/trawy/